 Vers uit de moestuin! En dat is opmerkelijk. Want ik durf het bijna niet te bekennen als blonde, oer-Hollandse eetfanaat...maar ik houd niet van stamppot. Nooit lekker gevonden. Te weinig te kauwen, muffig, ben bovendien een notoire boterhater (dus ook geen fan van jus), kortom: stamppot + je buurmeisje = mismatch. Maar ik ben wel dol op seizoenskost/comfort food en wilde dus toch op zoek naar een manier om een zuivelloze, stevige stamppot te maken. Het zijn toch je roots ;-) Zo'n saaie stamppot vraagt gewoon om een beetje kleur! Zoals de zuil op het Van Limburg Stirumplein zorgt voor een glimlach op een regenachtige dag, zo combineerde ik aardappel en pastinaak met knapperige rode paprika, zoute kappertjes en pittige rode peper. Olijfolie zorgde voor smeuiigheid. Ik was een tevreden mens en omhelsde de troosteloze weersomstandigheden met 1000 armen en een stevige maaltijd op tafel. Nodig (2 personen)- 6 aardappelen, in kwarten gesneden en al dan niet geschild. Koppig als ik ben, koop ik altijd biologisch en vastkokend, maar iets kruimig ligt natuurlijk meer voor de hand
- 2 a 4 pastinaken (afhankelijk van de grootte) in grove stukken
- 1 rode paprika, gehakt
- 2 kleine rode uien, gesnipperd
- 2 teentjes knoflook, gehakt
- een hand zwarte olijven
- 2 el kappertjes
- 1/2 rood pepertje, gehakt of 1/2 el chilliflakes
- wat takjes tijm
- goede olijfolie
- zout en peper/chimichurri kruidenzout van The Man with the Pan
Kook de aardappelen en pastinaken gaar met wat zout. Giet ondertussen flink wat olijfolie in een pan, ongeveer zes eetlepels. Fruit daarin ui, knoflook en pepertje. Voeg na 2 minuutjes de paprika, olijven, hele takjes tijm en kappertjes toe. Bak nog even, maar laat niet te bruin worden. Giet de aardappelen en pastinaken af en stamp fijn. Maak het zo smeuiig als je wilt met wat olijfolie. Schep op de borden en giet de jus eroverheen. Breng op smaak met zout en peper of het kruidenzout van The Man with the Pan (erg lekker).
In deze stamppot kun je je favoriete smaak makkelijk wat meer laten overheersen door de verhoudingen aan te passen. Houd je van tijm, haal de blaadjes dan van de steeltjes voordat je ze toevoegt aan de jus of strooi nog wat extra over de stamppot. Ben je wild van pastinaken, zorg dan dat je daar meer van gebruikt in verhouding tot aardappelen. Zoals het recept hierboven beschreven staat heb je een beetje van alles en zijn alle smaken wat mij betreft goed in balans. Maar ja, wie ben ik? Ik lust niet eens stamppot!
Ook lekker met vegaballetjes en/of een kuiltje voor de jus! xxx je buurmeisje
Als ik lekker in mijn vel zit, verander ik in een oatmeal junkie en als ik elke dag havermout eet, zit ik binnen de kortste keren lekker in mijn vel. Een gezonde vicieuze havermoutcirkel zeg maar. De verklaring hiervoor is waarschijnlijk dat het vitamine B1, magnesium en veel vezels bevat. De eerste twee elementen geven energie en wat vezels doen hoef ik niet uit te leggen. Bovendien geeft havermout een vol(-daan) gevoel, waardoor je makkelijk tot de lunch door kan! Dat is de formele toelichting. Maar belangrijker vind ik dat het lekker is en een goed effect heeft op mij. Een manier van eten ontdekken die bij je past en niet zomaar alles plichtmatig naar binnen werken kan je leven veranderen. Zo, die staat!
Een eerdere post van je buurmeisje over havermout vind je hier. Ook nu is de variant met rood fruit nog hartstikke lekker en je kunt prima diepvriesfruit gebruiken. Maar wie in de herfstmodus zit, moet onderstaande combi eens proberen:Kook havermout in een klein laagje water of melk (amandelmelk kan natuurlijk ook). Pas op dat het niet aanbrandt, gewone havermout hoeft maar 5 minuutjes te pruttelen. Havervlokken hebben wel 15 a 20 minuten nodig. Haal van het vuur en schep er stukjes appel en peer doorheen. Ik houd van een beetje bite, dus ik hakte het fruit in grove stukken, maar de appel raspen kan ook. Dat is lekker , omdat de havermout de smaak van de appel dan compleet adopteert...bij peren werkt dat alleen als ze nog niet te rijp en sappig zijn.
De puntjes op de i: schep de havermout in je lievelingskommetje, druppel wat (oranjebloesem-)honing eroverheen , strooi met speculaaskruiden (of kaneel) als ware je Zwarte Piet himself en garneer met pecannoten of welke andere noot je lekker vindt. Met havermout kan alles! Tot zover is het een heerlijke herfst! xxx je buurmeisje
Het is 100% herfst in het land. Dieprode en goudgele bladeren aan de bomen, soms al onstuimig weer en overal pompoenen te koop. De pompoenrecepten vliegen ons om de oren in de eetbladen en op Twitter, dus doe ik ook een duit in het zakje. Want er moet echt een goede pompoensoep op je kookrepertoire staan; pompoensoep verwarmt na een hoosbui, troost je tijdens een herfstdip en werkt heilzaam bij verkoudheid. Soep is de oplossing! Thaise pompoensoep is iets frisser en pittiger van smaak dan een gewone versie, maar door de kokosmelk is hij tegelijkertijd romig en vriendelijk. Nodig:- 1 biologische pompoen
- 1 pakje kokosmelk (200ml)
- 1 liter groentebouillon
- 2 tenen knoflook, fijngehakt
- Verse gember, stuk van ongeveer 5cm, fijngehakt
- 1 rode peper
- 2 el Thaise rode currypasta (uit een potje of zelfgemaakt, kijk hier voor recept en tips en let op de ingredienten als je vegetarisch eet!)
- Hand gehakte koriander
- Limoensap
- Goede olijfolie (optioneel)
Hak de pompoen in stukken. Verwijder de pitten en zorg dat de stukken niet al te groot zijn, zodat de pompoen snel gaar wordt. Je hoeft de pompoen niet te schillen. Zet een soeppan op het vuur met wat olie. Bak vervolgens knoflook, gember en 3/4 van de rode peper. Voeg de currypasta toe. Nu mag de pompoen erbij, roer goed door en laat nog een paar minuutjes bakken. Giet de bouillon erbij en breng aan de kook.
Test na een kwartiertje met een vork of de pompoen zacht genoeg is om te pureren, draai het vuur omlaag en leef je uit met een staafmixer. Je kunt hem zo grof houden als je wilt, maar ik koos in dit geval voor helemaal glad. Hij is als het goed is redelijk dik. Lekker om in (misschien wat kleinere) kommetjes als voorgerecht te serveren. Ik geef persoonlijk de voorkeur aan een grote kom en hoef daarna niets anders meer. Prima maaltijd!Zorg dat de soep niet meer aan de kook raakt en giet de kokosmelk erbij (laat nog een klein beetje over voor garnering). Proef en breng op smaak.
Serveer met koriander, het restje rode peper, wat druppels limoensap en een kokosmelkkunstwerkje. Ik goot er ook nog wat olijfolie in, met name omdat ik momenteel verslaafd ben aan mijn Spaanse. Nooit, nooit meer kan ik supermarktolijfolie kopen nu ik verse heb geproefd op Mallorca...maar dat terzijde. Mijn kokosmelkkunstwerkje kwam voort uit een inspiratiemoment bij de Coffee Company, waar de barista weer eens zijn best had gedaan. Zoek de verschillen: Ok, ik moet nog even oefenen, maar voor een eerste keer was ik best tevreden! Geheim van de chef: kokosmelkdruppels dicht bij elkaar druppelen en dan met een lepel erdoorheen. Knock yourself out! Lekker met knapperig warm brood erbij, xxx je buurmeisje
Volgende week is de lente voorbij en kunnen we hopelijk het bikiniseizoen inluiden. Daar moet je dan nog wel inpassen natuurlijk. Na het schrijven van deze post zal ik tussen hoop en vrees mijn kledingkast doorgrazen en hem weer eens aantrekken. Een platte buik kan ik bij voorbaat al opgeven en dat is helemaal niet zo erg, maar de drang om acuut gezonder te gaan eten zodra de zomer nadert is nogal oer en daar luister ik braaf naar. Of die buik nou platter wordt of niet.
Superfood kan uberhaupt nooit kwaad. Op Twitter is elke zichzelf respecterende foodie al met chiazaad in de weer; trouwe volger als ik ben, heb ik afgelopen week ook mijn eerste zakje gekocht. Het lijkt op maanzaad en ook een beetje op vogelzaad (wat het ook bleek te zijn toen ik het googlede, maar maak je geen zorgen: geschikt voor menselijke consumptie). Je hoeft het niet te wellen of iets dergelijks en het kan overal in worden verwerkt. Ik mikte het al door de kwark, in limonade, strooide het over bovenstaande salade...Chiazaad bevat veel goede omega 3-vetzuren en ijzer. Als je precies wilt weten wat de werkzame stoffen zijn, kijk dan even op Wikipedia. Dat gelezen hebbende, weet je dat na het eten van deze salade geen dal te diep en geen berg te hoog voor je zal zijn! In een bikini flaneren of de Alpen intrekken - het kan allemaal. Koop op de markt een bos radijzen. Maak ze schoon en snij ze in dunne plakjes. De bladeren kun je eventueel bewaren, want ook die kun je gewoon eten. Klik hier voor een lekker recept voor soep van radijs en radijsbladeren.
Snijd ook dunne plakken van een ongeschilde, friszoete appel. Hoe dunner, hoe delicater. Dat werkt goed in combinatie met de ongenuanceerde scherpte van de radijs. Houd qua verhouding appel-radijs ongeveer 1 op 1 aan. Leg in laagjes op een mooie schaal, breng op smaak met vers gemalen zwarte peper en een heel klein beetje zout. Verdeel er een flinke hand beansprouts (gemengde kiemen) over. Dat geeft een gezellig engelenhaareffect en is bovendien ultragezond. Strooi er ongeveer een eetlepel chiazaad over en maak af met walnoten en wat olijfolie.
Mocht je de dressing iets romiger willen maken: een vriendin tipte een soortgelijk recept uit de Zilveren Lepel waarin yoghurt met peper en zout wordt gebruikt om de salade af te maken. Deze variant zou dat ook prima kunnen hebben.
Knapperig, kleurig en gezond! Chiazaad geeft een vol(daan) gevoel, dus je zult geen honger lijden. Voor de zekerheid kun je er een grote vegaburger naast serveren. Want gezond en skinny is leuk, maar overdrijven is ook een vak. Superfood rocks! Gewoon de natuurwinkel eens inlopen, xxx je buurmeisje
Ondanks het koele lenteweer raak ik langzamerhand in zomerstemming. Geen stamppotten meer op je buurmeisjes keukentafel, slechts lichte maaltijden. Je lichaam vraagt er zelf om. Vanmiddag verklaarde ik grappend tegenover een vriendin dat het elk jaar moeilijker wordt het 'winterbandje' eraf te krijgen en het bakken van Rocky Road Cake (2 pakjes boter, een berg suiker, chocola, marshmallows) of de ik-heb-zo-hard-gewerkt-ik-verdien-frietmentaliteit helpt niet mee. Maar er valt veel winst te behalen met je daar bewust van zijn en ehm...(slik) zo nu en dan weer eens een rondje langs de Amstel. Op hardloopschoenen bedoel ik. Komt goed.
Eten moet je hoe dan ook en 'licht' betekent niet dat je bord niet vol van smaak kan zijn. Kwestie van de goede kruiden en specerijen toevoegen. Vandaag gebruikte ik harissapoeder om een dressing voor couscous en gegrilde groenten op te leuken. Pittig en lekker!
Couscous met gegrilde groenten, harissadressing en munt
250 gr couscous
250 ml groentebouillon
(punt-)paprika
courgette
handje munt
1 volle el citroenrasp
6 el yoghurt
ten minste 1 tl harissapoeder
olijfolie
zout en peper
Maak een dressing van de yoghurt en het harissapoeder. Voeg meer poeder toe als je van pittig houdt. Het kan ook met harissapasta, maar let wel op: die is scherper van smaak, dus wees voorzichtig met de hoeveelheid. Breng de dressing op smaak met zout, peper en een paar druppels olijfolie.
Snijd de courgette in de lengte in dunne plakken en de paprika in repen. Wrijf in met olijfolie en grill op hoog vuur in de grillpan tot er mooie donkerbruine strepen op de courgette staan en de paprika begint te blakeren. Overgiet ondertussen de couscous met de bouillon en laat staan. Ga er met een vork doorheen om te kijken of alle bouillon is opgenomen. Als je het in huis hebt kun je er wat ras-el-hanout over strooien voor een kleine twist. Schep de groenten door de couscous, besprenkel met de dressing en strooi er tot slot munt en citroenrasp over. Ik at er een gegrild vegetarisch worstje bij. In plaats van een worstje te bakken zou je bijvoorbeeld ook prima een flinke hand amandelen met wat zeezout kunnen roosteren! Een bordje vegageluk...eet smakelijk xxx je buurmeisje
|
RSS Feed
