<![CDATA[Culi-blog.nl - Buurmeisjekookt]]>Thu, 23 May 2013 10:14:47 +0100Weebly<![CDATA[Winterse appeltjes uit de oven]]>Tue, 25 Dec 2012 12:10:11 GMThttp://www.culi-blog.nl/1/post/2012/12/winterse-appeltjes-uit-de-oven.html
Lijkt het niet net een appelbol uit zo'n gezellige gebakkraam? Alleen veel minder vettig. Maar een smaakexplosie is het wel en ideaal bij de kerstbrunch of een feestelijk ontbijt op zomaar een saaie dag in januari.

Kies appels met een zoetzure smaak, bijvoorbeeld Elstar of Braeburn. Verwarm de oven voor op 200 graden. Haal het klokhuis uit de appels en schil er een randje in het midden af (dat staat leuk). Vul de appels nu met flink wat kaneel en hele hazelnoten. Zet in een ovenschaal, druppel een halve tl honing over elke appel en bak ongeveer een half uur. Het is niet erg als ze een beetje imploderen, dat staat wel rustiek.

Maak eventueel af met wat poedersuiker en/of gehakte hazelnootjes en serveer bij kaarslicht. 
Simpele ingredienten en sterke smaken, dat is ook in 2013 het devies. Nu nog wat meer tijd maken om te bloggen over nieuwe eetavonturen!

Fijne feestdagen en een smakelijk 2013 iedereen! xxx je buurmeisje

]]>
<![CDATA[Stamppot a la je buurmeisje: kleurrijk, pittig en gezondĀ ]]>Mon, 29 Oct 2012 21:16:04 GMThttp://www.culi-blog.nl/1/post/2012/10/stamppot-a-la-je-buurmeisje-kleurrijk-pittig-en-gezond.html
Foto
Vers uit de moestuin!
En dat is opmerkelijk. Want ik durf het bijna niet te bekennen als blonde, oer-Hollandse eetfanaat...maar ik houd niet van stamppot. Nooit lekker gevonden. Te weinig te kauwen, muffig, ben bovendien een notoire boterhater (dus ook geen fan van jus), kortom: stamppot + je buurmeisje =  mismatch. Maar ik ben wel dol op seizoenskost/comfort food en wilde dus toch op zoek naar een manier om een zuivelloze, stevige stamppot te maken. Het zijn toch je roots ;-)
Zo'n saaie stamppot vraagt gewoon om een beetje kleur! Zoals de zuil op het Van Limburg Stirumplein zorgt voor een glimlach op een regenachtige dag, zo combineerde ik aardappel en pastinaak met knapperige rode paprika, zoute kappertjes en pittige rode peper. Olijfolie zorgde voor smeuiigheid. Ik was een tevreden mens en omhelsde de troosteloze weersomstandigheden met 1000 armen en een stevige maaltijd op tafel.
Nodig (2 personen)

  • 6 aardappelen, in kwarten gesneden en al dan niet geschild. Koppig als ik ben, koop ik altijd biologisch en vastkokend, maar iets kruimig ligt natuurlijk meer voor de hand 
  • 2 a 4 pastinaken (afhankelijk van de grootte) in grove stukken
  • 1 rode paprika, gehakt
  • 2 kleine rode uien, gesnipperd
  • 2 teentjes knoflook, gehakt
  • een hand zwarte olijven
  • 2 el kappertjes
  • 1/2 rood pepertje, gehakt of 1/2 el chilliflakes
  • wat takjes tijm
  • goede olijfolie
  • zout en peper/chimichurri kruidenzout van The Man with the Pan


Kook de aardappelen en pastinaken gaar met wat zout. Giet ondertussen flink wat olijfolie in een pan, ongeveer zes eetlepels. Fruit daarin ui, knoflook en pepertje. Voeg na 2 minuutjes de paprika, olijven, hele takjes tijm en kappertjes toe. Bak nog even, maar laat niet te bruin worden. Giet de aardappelen en pastinaken af en stamp fijn. Maak het zo smeuiig als je wilt met wat olijfolie. Schep op de borden en giet de jus eroverheen. Breng op smaak met zout en peper of het kruidenzout van The Man with the Pan (erg lekker).

In deze stamppot kun je je favoriete smaak makkelijk wat meer laten overheersen door de verhoudingen aan te passen. Houd je van tijm, haal de blaadjes dan van de steeltjes voordat je ze toevoegt aan de jus of strooi nog wat extra over de stamppot. Ben je wild van pastinaken, zorg dan dat je daar meer van gebruikt in verhouding tot aardappelen. Zoals het recept hierboven beschreven staat heb je een beetje van alles en zijn alle smaken wat mij betreft goed in balans. Maar ja, wie ben ik? Ik lust niet eens stamppot!

Ook lekker met vegaballetjes en/of een kuiltje voor de jus! xxx je buurmeisje

]]>
<![CDATA[Oatmeal junkie]]>Sat, 20 Oct 2012 11:00:24 GMThttp://www.culi-blog.nl/1/post/2012/10/oatmeal-junkie.html
Als ik lekker in mijn vel zit, verander ik in een oatmeal junkie en als ik elke dag havermout eet, zit ik binnen de kortste keren lekker in mijn vel. Een gezonde vicieuze havermoutcirkel zeg maar. De verklaring hiervoor is waarschijnlijk dat het vitamine B1, magnesium en veel vezels bevat. De eerste twee elementen geven energie en wat vezels doen hoef ik niet uit te leggen. Bovendien geeft havermout een vol(-daan) gevoel, waardoor je makkelijk tot de lunch door kan! Dat is de formele toelichting. Maar belangrijker vind ik dat het lekker is en een goed effect heeft op mij. Een manier van eten ontdekken die bij je past en niet zomaar alles plichtmatig naar binnen werken kan je leven veranderen. Zo, die staat!
Een eerdere post van je buurmeisje over havermout vind je hier. Ook nu is de variant met rood fruit nog hartstikke lekker en je kunt prima diepvriesfruit gebruiken. Maar wie in de herfstmodus zit, moet onderstaande combi eens proberen:

Kook havermout in een klein laagje water of melk (amandelmelk kan natuurlijk ook). Pas op dat het niet aanbrandt, gewone havermout hoeft maar 5 minuutjes te pruttelen. Havervlokken hebben wel 15 a 20 minuten nodig. Haal van het vuur en schep er stukjes appel en peer doorheen. Ik houd van een beetje bite, dus ik hakte het fruit in grove stukken, maar de appel raspen kan ook. Dat is lekker , omdat de havermout de smaak van de appel dan compleet adopteert...bij peren werkt dat alleen als ze nog niet te rijp en sappig zijn.

De puntjes op de i: schep de havermout in je lievelingskommetje, druppel wat (oranjebloesem-)honing eroverheen , strooi met speculaaskruiden (of kaneel) als ware je Zwarte Piet himself en garneer met pecannoten of welke andere noot je lekker vindt. Met havermout kan alles! 

Tot zover is het een heerlijke herfst! xxx je buurmeisje

]]>
<![CDATA[Hoe kan het ook anders in oktober: Pompoensoep!]]>Mon, 15 Oct 2012 21:04:37 GMThttp://www.culi-blog.nl/1/post/2012/10/hoe-kan-het-ook-anders-in-oktober-pompoensoep.html
Het is 100% herfst in het land. Dieprode en goudgele bladeren aan de bomen, soms al onstuimig weer en overal pompoenen te koop. De pompoenrecepten vliegen ons om de oren in de eetbladen en op Twitter, dus doe ik ook een duit in het zakje. Want er moet echt een goede pompoensoep op je kookrepertoire staan; pompoensoep verwarmt na een hoosbui, troost je tijdens een herfstdip en werkt heilzaam bij verkoudheid. Soep is de oplossing!
Thaise pompoensoep is iets frisser en pittiger van smaak dan een gewone versie, maar door de kokosmelk is hij tegelijkertijd romig en vriendelijk. 

Nodig:

  • 1 biologische pompoen
  • 1 pakje kokosmelk (200ml)
  • 1 liter groentebouillon
  • 2 tenen knoflook, fijngehakt
  • Verse gember, stuk van ongeveer 5cm, fijngehakt
  • 1 rode peper
  • 2 el Thaise rode currypasta (uit een potje of zelfgemaakt, kijk hier voor recept en tips en let op de ingredienten als je vegetarisch eet!)
  • Hand gehakte koriander
  • Limoensap
  • Goede olijfolie (optioneel)

Hak de pompoen in stukken. Verwijder de pitten en zorg dat de stukken niet al te groot zijn, zodat de pompoen snel gaar wordt. Je hoeft de pompoen niet te schillen. Zet een soeppan op het vuur met wat olie. Bak vervolgens knoflook, gember en 3/4 van de rode peper. Voeg de currypasta toe. Nu mag de pompoen erbij, roer goed door en laat nog een paar minuutjes bakken. Giet de bouillon erbij en breng aan de kook.

Test na een kwartiertje met een vork of de pompoen zacht genoeg is om te pureren, draai het vuur omlaag en leef je uit met een staafmixer. Je kunt hem zo grof houden als je wilt, maar ik koos in dit geval voor helemaal glad. Hij is als het goed is redelijk dik. Lekker om in (misschien wat kleinere) kommetjes als voorgerecht te serveren. Ik geef persoonlijk de voorkeur aan een grote kom en hoef daarna niets anders meer. Prima maaltijd!


Zorg dat de soep niet meer aan de kook raakt en giet de kokosmelk erbij (laat nog een klein beetje over voor garnering). Proef en breng op smaak. 

Serveer met koriander, het restje rode peper, wat druppels limoensap en een kokosmelkkunstwerkje. Ik goot er ook nog wat olijfolie in, met name omdat ik momenteel verslaafd ben aan mijn Spaanse. Nooit, nooit meer kan ik supermarktolijfolie kopen nu ik verse heb geproefd op Mallorca...maar dat terzijde. Mijn kokosmelkkunstwerkje kwam voort uit een inspiratiemoment bij de Coffee Company, waar de barista weer eens zijn best had gedaan. Zoek de verschillen:


Ok, ik moet nog even oefenen, maar voor een eerste keer was ik best tevreden! Geheim van de chef: kokosmelkdruppels dicht bij elkaar druppelen en dan met een lepel erdoorheen. Knock yourself out!

Lekker met knapperig warm brood erbij, xxx je buurmeisje

]]>
<![CDATA[Goedemorgen! Trek in een Pina Colada?]]>Sat, 22 Sep 2012 08:57:20 GMThttp://www.culi-blog.nl/1/post/2012/09/goedemorgen-trek-in-een-pina-colada.htmlDat zou zorgelijk zijn. Maar je kunt in de behoefte voorzien door ingredienten voor je favoriete cocktail in een smoothie te verwerken. Het maken en drinken van een smoothie is per slot van rekening een van de makkelijkste manieren om de nodige vitaminen naar binnen te gieten. En het is lekker. Behold the Pina Colada for Breakfast!
Het is heel simpel. Haal je blender tevoorschijn, vul met:
250 gram gekoelde ananas
3 el soyayoghurt
2 el geraspte kokos
En blend!

Dit is genoeg voor 1 flink glas. Je kunt je Pina Colada nog met vanalles pimpen. Ik voegde een el wit chiazaad toe vanwege mijn chia-obsessie. Pas in het glas, anders wordt je smoothie een soort pudding. Maar voor een meer herfstige touch zou je er bijvoorbeeld wat kardemom over kunnen strooien en wil je dat hij je een paar uur op gang houdt, doe dan ook een hand havermout in de blender. Uiteraard kun je soyayoghurt vervangen door gewone yoghurt.

Heerlijk als je ochtend begint met een cocktailfeestje! xxx je buurmeisje

]]>
<![CDATA[Vanille-extract in de maak]]>Wed, 22 Aug 2012 10:53:22 GMThttp://www.culi-blog.nl/1/post/2012/08/vanille-extract-in-de-maak.html
Vrij van werk, rust in de stad. Tijd om de keuken onder handen te nemen. Deuren wijd open, schuurspons in de aanslag en vuilniszakken bij de hand! Zo ruim je je huis op, maar ook je hoofd. Op zich was het bij mij allemaal nog wel te overzien, maar gebeuren moest het toch; een pot oregano met als uiterste houdbaarheidsdatum juli 2009 kan nog best tot 2010 en met een beetje goede wil zelfs tot 2011, maar inmiddels was het lekkere er wel af. Weg ermee. En weer eens wat ongebruikte bakinstrumenten de deur uit. De kringloopwinkel is vast in de gloria met een poffertjespan (nog nooit op het fornuis gestaan). 

Het grootste plezier deed ik mezelf met het opruimen van de rommella. Tijdens de verhuizing jaren geleden in gebruik genomen voor garantiebewijzen, bonnetjes, oude batterijen, sleutels, knijpers, dingetjes, rommeltjes. Als ik iets kwijt was, begon ik daar als een malle in te graaien. Maar in plaats van dat ik de oude, afgebroken sleutel, het kleverige viltdopje voor onder de stoelpoot of die ene verpakte paracetamol die ik tegenkwam eruit nam en weggooide, liet ik alles waar het was. Stagnatie! En daar ben ik sinds afgelopen week overheen. De rommella heeft nu een veel nobeler doel: lege-potjes-en-flesjesla. Alle lege potjes en flesjes overzichtelijk bij elkaar. Je wilt niet weten hoe vaak ik achter in een keukenkast moest duiken om een leeg potje op te graven voor bijvoorbeeld aangebroken zakjes kruiden. De frustratie die ik hiermee voorkom is enorm!
Ogenblikkelijk kreeg ik zin om zo'n glaswerkje te benutten, dat snap je. En met die gigafles wodka die ik nog had staan, besloot ik over te gaan tot het fabriceren van vanille-extract. Iedere zichzelf respecterende foodie heeft dat in huis en haalt zijn of haar neus op voor vanille-aroma (dr. Oetker is niet populair onder foodies). Maar zelfs al zou je geen gewetensbezwaren hebben tegen voorgeproduceerde narigheid: zelf maken is bijna simpeler dan kopen. 

Kies een mooi flesje of potje uit. Kerf vanillepeulen in de lengte in. Stop ze in het flesje en giet er wodka overheen. Laat ongeveer een maand op een koele, donkere plek op smaak komen. Ik heb nooit beweerd dat het sneller was dan een flesje kopen, alleen simpeler! Ga af en toe kijken hoe het erbij staat en schud even. 
Ik gebruikte 3 peulen en een relatief klein potje. Dit is volgens mij vrij veel vanille in verhouding tot de vloeistof. Eigenwijs en benieuwd naar het effect! Het staat pas een dag of 4, dus ik kan nog niet zeggen of het project gelukt is. Na 1 dag:
Wil je minder aan het toeval overlaten dan ik: een goede verhouding (geconcludeerd na vooronderzoek op internet) is ongeveer 200ml wodka t.o.v. 3 peulen. Kies wel mooie, vlezige peulen uit, dat zijn vaak niet die in de supermarkt. Kijk bij speciaalzaken, natuurwinkels of online. Vanille-extract blijft heel lang goed en je kunt de wodka steeds blijven aanvullen tot je het idee hebt dat de peulen geen smaak meer afgeven. Goede langetermijninvestering, toch?

Nu al zin in najaarsbakprojecten met dit extract! xxx je buurmeisje

]]>
<![CDATA[Summer in the city: Garnalen met wodka en limoen]]>Thu, 16 Aug 2012 10:51:11 GMThttp://www.culi-blog.nl/1/post/2012/08/summer-in-the-city-garnalen-in-wodka-en-limoen.html
Hier hoef je weinig woorden aan vuil te maken. Zomer in de stad! Neerstrijken in het park met een fles rose. Hangen, kletsen, zonnen, kijken. En 's avonds lekker eten. De avond waarop de foto is genomen fietsten we vanuit het Westerpark naar Cafe Amsterdam, waar het terras begrensd wordt door wuivend riet. Uiterst geschikt voor een zwoele avond. We aten er mosselen. Thuis eet ik zelden meer vis, maar in restaurants kan ik het vaak niet weerstaan. Vooral bij Cafe Amsterdam niet, dat heeft zo'n uitgebreid aanbod...de associatie met vakantieromantiek ("ik zit hier in een vissersdorpje aan het strand en dit komt vers uit de zee, kijk daar gaat de zon onder") maakt dat ik me enorm flexitarisch ga gedragen. Vooruit dan maar weer! Afgelopen week kwam er dus ook binnenshuis weer eens vis op tafel. Mexicaanse stijl!
Garnalen gemarineerd in wodka en limoensap met avocadosalsa

Nodig (2 pers)

  • 300 gr garnalen (bijv jumbogarnalen zonder staart)
  • 100ml goede olijfolie
  • 1/2 rood pepertje in plakjes, zaad laten zitten
  • bosje koriander
  • 2 tenen knoflook, gehakt of geperst
  • scheut wodka (ik gebruikte iets minder dan 1/2 glas)
  • 1 limoen
  • 2 avocado's, gehakt
  • 4 tomaten, gehakt. Ik gebruikte tasty tom (klein maar smaakvol)
  • 1 sjalotje, gesnipperd
  • zout&zwarte peper
  • ciabatta 
  • evt tortilla's

Marineer de garnalen 10 minuutjes in de olijfolie, het sap van 1/2 limoen en de wodka met het pepertje, de knoflook, een paar plukjes koriander en wat zout. Meng ondertussen de avocado's, tomaten en het sjalotje in een schaal. Breng op smaak met het sap van de 1/2 limoen die je overhebt, zout en zwarte peper. Daar is je salsa, simpel en heerlijk.

Giet de garnalen met marinade en al in een kleine koekenpan met dikke bodem en zet op hoog vuur. Laat een paar minuten pruttelen. Niet te lang, want de garnalen zijn voorgekookt en worden taaier naarmate je ze langer doorkookt. Zet het sissende pannetje op tafel naast de salsa en het brood/de tortilla's.

Je kunt de salsa en de garnalen eten in een tortilla (eerst even opwarmen) met wat koriander. Weet je, strooi sowieso maar extra koriander over de salsa (moi = korianderlover), we gaan tenslotte voor zomers en Mexicaans :-) 

Eigenlijk vonden wij het veel lekkerder en leuker om de salsa apart te eten, garnalen uit de pan te prikken met een vorkje en ciabatta in de 'jus' te dopen. Want die is lekker...tja, wodka he! Geef je hier ook de voorkeur aan, dan kun je natuurlijk gewoon garnalen met staartjes kopen. In een tortilla wordt het wat lastig *crunch*

Een glaasje erbij is trouwens lekker, maar sterke drank neemt de aandacht een beetje weg bij de smaakmakers van deze maaltijd. Dus adviseer ik een Spaans of Mexicaans biertje.

Proost! Op de zomer xxx je buurmeisje

]]>
<![CDATA[Snelle Breakfast Horchata]]>Mon, 30 Jul 2012 08:09:18 GMThttp://www.culi-blog.nl/1/post/2012/07/snelle-breakfast-horchata.html
Hello again! Veel te druk gehad op werk. Wel tussendoor nog even vakantie gevierd op Mallorca. En eindelijk een nieuwe blogpost... geinspireerd door alle smoothies die ik op Twitter voorbij zie komen. Ik neem zelf zelden de tijd voor het maken van een smoothie, terwijl dat eigenlijk heel raar is; het is een kwestie van ingredienten bij elkaar mikken en op de knop drukken en bovendien een van de snelste manieren om allerlei goeds binnen te krijgen. Je hoeft niet eens te kauwen! Aangezien ik op werkdagen meestal om half zes op moet (lees kwart voor zes -snooze- zes uur - snooze enz.) heb ik baat bij een snel ontbijt. Momenteel sla ik het meestal over en prop op kantoor een mueslibolletje in mijn mond. Tja. 
Een ontbijtsmoothie is lekker met fruit, maar je kunt het ook in een andere hoek zoeken. Als je eigenlijk een havermoutmens bent, heb je 's ochtends behoefte aan een zachter smakenpalet. Wel eens van een horchata gehoord? Dat is van oorsprong een Spaans, melkachtig drankje op basis van aardamandelen. Het werkt verkoelend tijdens hete zomers. En is dus veganistisch! Altijd mooi meegenomen. In de loop van de tijd zijn verschillende variaties ontstaan: de Mexicaanse versie is bijvoorbeeld gemaakt van rijstmelk. Een echte die hard maakt dan natuurlijk zijn eigen rijstmelk. Als je dat interessant vindt, kun je even in de keuken kijken van David Lebovitz, die heeft een prachtig recept voor horchata op zijn site staan. Ik ga vooralsnog voor de snelle, maar extra voedzame ontbijtversie. 
Breakfast Horchata (1 groot glas) 

  • 75 gram havermout
  • 200 ml hazelnoot-amandel rijstdrank (vind je bij de natuurwinkel)
  • 1 el chiazaad
  • 1 rijpe banaan
  • flink wat kaneel
  • eventueel hazelnootjes ter garnering. Als je tijd over hebt!

Mix de banaan, havermout, rijstdrank en het chiazaad in de blender of met een staafmixer tot er een romige drank ontstaat. Giet in een groot glas en strooi er kaneel over. Maak af met de hazelnootjes. C'est tout! Hij is koud het lekkerst, dus je kunt ijsklontjes toevoegen of je glas even in de koelkast zetten. Ik heb de banaan vantevoren in de koelkast gelegd en de rijstdrank was ook al koud. 

Stiekem meer een milkshake dan een smoothie! Mmm...xxx je buurmeisje

]]>
<![CDATA[Super Side Salad met chiazaad, radijs en walnoten]]>Thu, 14 Jun 2012 19:48:02 GMThttp://www.culi-blog.nl/1/post/2012/06/super-side-salad-met-chiazaad-radijs-en-walnoten.html
Volgende week is de lente voorbij en kunnen we hopelijk het bikiniseizoen inluiden. Daar moet je dan nog wel inpassen natuurlijk. Na het schrijven van deze post zal ik tussen hoop en vrees mijn kledingkast doorgrazen en hem weer eens aantrekken. Een platte buik kan ik bij voorbaat al opgeven en dat is helemaal niet zo erg, maar de drang om acuut gezonder te gaan eten zodra de zomer nadert is nogal oer en daar luister ik braaf naar. Of die buik nou platter wordt of niet.

Superfood kan uberhaupt nooit kwaad. Op Twitter is elke zichzelf respecterende foodie al met chiazaad in de weer; trouwe volger als ik ben, heb ik afgelopen week ook mijn eerste zakje gekocht. Het lijkt op maanzaad en ook een beetje op vogelzaad (wat het ook bleek te zijn toen ik het googlede, maar maak je geen zorgen: geschikt voor menselijke consumptie). Je hoeft het niet te wellen of iets dergelijks en het kan overal in worden verwerkt. Ik mikte het al door de kwark, in limonade, strooide het over bovenstaande salade...


Chiazaad bevat veel goede omega 3-vetzuren en ijzer. Als je precies wilt weten wat de werkzame stoffen zijn, kijk dan even op Wikipedia. Dat gelezen hebbende, weet je dat na het eten van deze salade geen dal te diep en geen berg te hoog voor je zal zijn! In een bikini flaneren of de Alpen intrekken - het kan allemaal.
Koop op de markt een bos radijzen. Maak ze schoon en snij ze in dunne plakjes. De bladeren kun je eventueel bewaren, want ook die kun je gewoon eten. Klik hier voor een lekker recept voor soep van radijs en radijsbladeren.

Snijd ook dunne plakken van een ongeschilde, friszoete
appel. Hoe dunner, hoe delicater. Dat werkt goed in combinatie met de ongenuanceerde scherpte van de radijs. Houd qua verhouding appel-radijs ongeveer 1 op 1 aan. Leg in laagjes op een mooie schaal, breng op smaak met vers gemalen zwarte peper en een heel klein beetje zout. Verdeel er een flinke hand beansprouts (gemengde kiemen) over. Dat geeft een gezellig engelenhaareffect en is bovendien ultragezond. Strooi er ongeveer een eetlepel chiazaad over en maak af met walnoten en wat olijfolie.

Mocht je de dressing iets romiger willen maken: een vriendin tipte een soortgelijk recept uit de Zilveren Lepel waarin yoghurt met peper en zout wordt gebruikt om de salade af te maken. Deze variant zou dat ook prima kunnen hebben. 

Knapperig, kleurig en gezond! Chiazaad geeft een vol(daan) gevoel, dus je zult geen honger lijden. Voor de zekerheid kun je er een grote vegaburger naast serveren. Want gezond en skinny is leuk, maar overdrijven is ook een vak.

Superfood rocks! Gewoon de natuurwinkel eens inlopen, xxx je buurmeisje

]]>
<![CDATA[You say banana, I say banana]]>Sun, 03 Jun 2012 11:32:53 GMThttp://www.culi-blog.nl/1/post/2012/06/you-say-banana-i-say-banana.html
Er wordt gebakken! Het werd ook wel weer eens tijd voor een recept. Buurmeisje gaat verdacht veel uit eten de laatste tijd en is tevens een beetje opgeslokt door werk. Maar dat is geen excuus. Dus deze vrije zondag is Bakdag. Na een bescheiden poll op Twitter, besloot ik banaan-hazelnoot-chocoladecakejes te bakken in plaats van in de regen te gaan hardlopen. Meeste stemmen gelden, zo werkt een (virtuele) democratie. Inspiratie vond ik bij Delicieux, een Australische vegablog die ook heel veel lekkere zoetigheden post.

Nodig voor 6 cakejes:
  • muffinvorm voor 6 muffins, ingevet of met papieren vormpjes erin
  • handmixer en kom
  • 1 rijpe of net overrijpe banaan, geprakt
  • 50 gram extra pure chocolade, gehakt
  • 30 gram gehakte hazelnoten
  • 30 gram Griekse yoghurt
  • 1 ei
  • 1/2 tl vanille-essence
  • 75 gram zelfrijzend bakmeel, gezeefd met een 1/2 tl bakpoeder
  • 30 gram bruine basterdsuiker
  • 30 gram ongezouten roomboter
Verwarm de oven voor op 180 graden. laat de boter op kamertemperatuur komen en gebruik de mixer om boter en suiker tot een egale massa te kloppen. Voeg nu het ei, de geprakte banaan en de vanille-essence toe en mix goed. Als het een mooie stroop is, kun je er het gezeefde bakmeel en -poeder doorheen kloppen. Zet de mixer uit en proef of het beslag smaakt. Als je het beslag niet lekker vindt, lust je de cake ook niet zeg ik altijd maar! Bovendien geeft het wat meer plezier als je straks de kom schoon likt.
Schep nu met een pollepel de hazelnoten, chocola en yoghurt door het beslag. Het hakken van chocola en noten is een stiekem genoegen. Ik gebruik er de vijzel voor, als je die niet in huis hebt kun je heel ambachtelijk een schone theedoek en een deegroller dan wel hamer inzetten. Zolang je zorgt dat er geen teer spul op je aanrecht staat, is het aan stukken slaan van noten e.d. een zeer bevredigende manier om je opgekropte agressie te uiten. En het levert nog wat op ook.
Giet het beslag in de ingevette muffinvorm en plant op elk cakeje-to-be een hele hazelnoot als je nog hele over hebt na je mini-agressietherapiesessie. Zet 15 a 20 minuten in de oven, afhankelijk van hoe sterk je oven is. Test met een sateprikker of ze gaar zijn. Een paar kleverige kruimels mogen er wel aan blijven zitten, want de cakejes moeten zeker niet gortdroog zijn.
Voila, banaan-hazelnoot-chocoladecakejes. Het oorspronkelijke recept is voor een grote cake. Er worden bovendien nog schijfjes banaan door het beslag geroerd. Too much banana for me; ik hou meer van de licht-bananige smaak van deze kleine cakejes. Maar banaanliefhebbers is misschien een andere mening toegedaan! Een laatste tip: ik vind dat ze afgekoeld het best tot hun recht komen. Dus wees geduldig en brand je tong niet tevergeefs.

Uitermate geschikt bakproject voor een regenachtige dag, xxx je buurmeisje

]]>